Maskers

(door Kees Schrevel -tekst en foto n.a.v. project Bed in de Kunstsuper, Rotterdam, 2009)

Maskers had ik verwacht

afgelegde maskers in hoekjes

van Delfshavense slaapkamers

Het bed in De kunstsuper

vormt het middelpunt.

Griet Menschaert slaapt er,

twintig ramen kijken toe

De fotograaf zwermt uit,

legt slaapkamers vast,

bevriest zijn beelden, fragmenten,

in pixels: rood, groen en blauw

De resultaten, haar tekeningen,

zijn foto's, vullen de muren,

verhullen niet de leegte

van wat verborgen blijft

Geen mens te zien op de foto's

geen hand of voet

net te laat weggetrokken.

Stil... slapen werd sliep, geslapen

Een blouse met rozen

op de rug van een gebloemde stoel,

sloffen als forse hondenkoppen,

Mona Lisa bij een schreeuwende tijger

Wie zette de elegante hakjes

op het dieprode bed?

wat zie ik niet buiten het beeld

van opgehangen kanten lingerie?

De verdwenen mens toont zich

in potlood, vaag als slierten rook

transparant gevangen beweging,

getekende levende zielen

Naast haar bed in de galerie

een tafeltje, een nog kleiner krukje,

houtskool, kaarsen, twee tekeningen.

Tegen een pleerol leunt een dichte brief

Aan Griet Menschaert en

Gert-Jan van den Bemd, handgeschreven,

rode frankeermachine. Doorvallend licht

verraadt de schaduw van het onzichtbare

De maskers verhullen.

Onthullen de maskers andere maskers?

Op naar de volgende kamer, het potlood

op blanco papier, aarzelend, vol hoop.

Kees Schrevel (Rotterdam, 2009)